De wereld veranderen, groener maken, fijner, aardiger, sexier of juist preutser; is dat mogelijk? Ongetwijfeld is het niet allemaal mogelijk maar ik ben er van overtuigd dat je, als individu, het allemaal wél kunt beinvloeden. Laten we beginnen met 'groener': paar simpele dingen die je kunt voornemen zijn bijvoorbeeld je auto alleen gebruiken als je buiten je woonplaats gaat en papier dubbelzijdig gebruiken. Je lampen uitdoen als je een bepaalde ruimte verlaat en een verlengsnoer gebruiken met een energiebespaarder er op! En dan zijn dit nog de meest simpele en bekendste! Gaan we verder met 'aardiger': zeg bijvoorbeeld tegen elke bediende (in winkels, bij een pompstation, in de horeca etc.) die je tegenkomt 'werkse', 'goededag' en 'tot ziens'. Vriendelijkheid helpt je verder de wereld in dan je denkt, en een beetje nederigheid is niet verkeerd! Zelf stop of ontwijk ik ook altijd (voor) dieren op de weg (mits mijn snelheid het toelaat uiteraard). Als je dit allemaal doet met op de achtergrond Burt Bacharach's bekendste song, gaat dat zeker goed komen!  *What the world needs now; is love, sweet love! Peace.

De laatste nachtdienst voor deze week is begonnen!

Fragment uit ‘nooit meer vrij’ naar aanleiding van de dodenherdenking 2010 op de Dam in Amsterdam. Toen ik hem las vond ik hem al erg goed, dus wil hem graag met jullie delen (in de waan dat ik een miljoenenpubliek bereik).

”Als De Schreeuw tijdens de herdenkingsdienst op De Dam iets heeft aangetoond, dan is het wel dat we nooit meer vrij zijn. We doen wel net alsof en gaan hand in hand met onze kinderen naar het leggen van een krans staan kijken, maar er hoeft maar iemand achter uit zijn keel te rochelen of er gaat per ongeluk een kind op een ballonnetje staan en de massa komt in beweging. Doodsbang voor een aanslag. We kunnen de vrijheid herdenken en vieren wat we willen, maar in onze koppen is het voorgoed oorlog en eenzame opsluiting. Woensdag 04 mei hebben we met zijn allen gedaan alsof we vrij zijn. Daar zijn we in Nederland heel goed in. Niks aan de hand. Het gaat hier, toevallig precies tot aan de grens, fantastisch. Maar roept er een verwarde gek tijdens een herdenking heel hard om twee porties bitterballen en een frietje met, dan draven we als lemmingen over straat. Weg bewegend van denkbeeldig terroristisch gevaar”

The end.

Je leest wel eens in tijdschriften of kranten dat (vaak bekende) Nederlanders een brief aan hun ‘ik’ moeten schrijven of hebben geschreven. I’ll give it a try;

Beste,
Genoeg werken, voor de schermen altijd lachen, altijd in bezit van geld (soms wat meer, dan wat minder), leuke vrienden die je ziet wanneer je het nodig hebt, een goede relatie met familie, gezond. Je hebt het eigenlijk maar goed voor elkaar. Jij en ik weten allebei dat je het allemaal anders had gewild. Jij bent blij met al wat hier boven beschreven staat, maar jij wilt ook eens lekker tegen iemand aan kruipen, jij wilt ook een interessante hobby hebben, jij wilt ook graag muziek spelen of nog beter; kunnen zingen, jij wilt zo veel meer van de wereld zien..meer spanning, mensen ontmoeten. Jij had ook graag andere keuzes willen maken. Jij had ook gewoon ‘zoals iedereen’ willen zijn. Jij kunt niet tegen het feit dat mensen je altijd zullen beoordelen, vooroordelen en niet altijd zullen accepteren. Maar jij bent een mooie jongen, met een groot hart en jij moet niet te veel willen. Jij bent impulsief, en dat maakt jou niet altijd gelukkiger. De keuzes die jij gemaakt hebt, vooral het afgelopen jaar, zijn niet allemaal slim geweest, maar jij wilde naar je hart luisteren en eens zelf keuzes maken. Beloof mij dat je jezelf accepteert, gaat luisteren naar je gevoel en begin te leven! Zoek jezelf. Schrijf je mij terug?

Misschien moet ik het hier maar bij laten.

De laatste tijd word ik nogal verrast door geweldige beargumenteringen van (geestelijk) Wereldleiders. Nu blijft die wereld toch wel vaak hun eigen wereldje, maar dat doet er niet toe. Zo lees ik vorige week dat Evo Morales, boerenleider, politicus en sinds vier jaar president van Bolivia, beweert dat je van kip en Nederlandse aardappelen kaal en homoseksueel wordt. Haha, het spijt mij meneer Morales maar ik eet toch echt zelden kip en minimaal aardappelen! Nadat ik van die ‘schrik’ bekomen was, begon gistermiddag Kazem Sedighi, geestelijke uit Iran, weer met een hi-la-ri-sche opmerking! ”Vrouwen met weinig verhullende kleding zorgen voor aardbevingen en het enige middel daartegen is ”ons storten op ons geloof”. HAHA, als je echt uit alle middelen bent moet je toch iéts bedenken! Nu ga ik even snel op het internet surfen en als ik nog meer van die belachelijke beargumenTERINGen tegen kom laat ik het jullie direct weten! Trekken jullie dan wat meer kleding aan?

Hold your arms around the world.. it’s christmas time!

Wanneer schrijf je nou het leukst een blog? Eentje die ontroert, je laat lachen, je raakt of die heel misschien wel onwijs saai is, maar wat je wel voldoening geeft! Ik vraag het mij wel eens af, aangezien de meeste van mijn blogs geschreven zijn in een emo-bui, als ik mij eenzaam voelde of stomweg klote. Maar deze niet, het gevoel wat ik momenteel heb is leeg, emotieloos maar zeker niet depressief. Zit nu nippend aan mijn cabernet sauvignonnetje, Wouter Hamel op de achtergrond (Dat verklaart de combinatie van mijn blog-titel) en te kijken naar ‘Flikken’ Belgixeb. Ramon uit de serie laat mij net nadenken, hij zegt; ”Ik had nooit gedacht dat ik commisaris kan zijn en ik heb misschien wel voor de makkelijke weg gekozen”. Gek is dat, ik heb zelf ook niet het idee dat ik een (goede) manager kan zijn, geef ik soms te snel op? Je wordt geboren als een persoon, waar je trots op mag zijn. Ja, ik ben trots op mijzelf! Waarom is het zo belangrijk om aanzien te hebben? Ik heb besloten dat je echt wel tevreden mag zijn met een stapje minder en dat ga ik zeker als voornemen voor 2010 nemen. Over twee dagen is de uitreiking van de staatsloterij en hopelijk win ik die 2 miljoen! Mijn plannen dan? Een appartement in Amsterdam kopen met allemaal witte muren, alleen een groot bed, mijn laptop en onwijs veel kunst! Plus een kookeiland, daar moet een mens genoeg aan hebben toch? Als jullie het niet erg vinden ga ik mijn cabernetje even opdrinken en dromen..dromen over dat geweldige appartement!

Het volgende gedicht is gebasseerd op mijn korte tijd in Leeuwarden, mijn studiekeuze en de hele periode eromheen. De inspiratie van dit gedicht komt grotendeels van een liedje, maar heb deze vertaald naar het Nederlands en het hier en daar aangepast.

In elke andere wereld zou ik het verschil kunnen maken, om het vervolgens allemaal te kunnen laten ontplooien in gebroken gedeeltes. Lachen alsof ik het meen en ik laat mijzelf gaan! Zeg ‘doei’ tegen de wereld waarin ik dacht te leven, maak een buiging en speel het gedeelte van een eenzaam hart. Zeg ‘doei’ tegen de wereld waarin ik dacht te leven. Probeerde alleen te leven, maar alleen is zo eenzaam wist je dat? Maar, ik ben menselijk genoeg en ik heb mijn verdediging opgegeven en ik lachtte, en probeerde alles te menen, om mijzelf te laten gaan in een wereld waarin ik dacht te leven.

Zo, juni 2008. We zijn ondertussen 17, bijna 18 maanden verder. En wat is het allemaal raar gelopen,

Toen ik in juli 2009 mijn diploma behaald heb aan de Horeca Vakschool, vertelde ik tijdens de korte speech wat mijn toekomstplannen waren; ”Ik wil dit jaar meer van de wereld zien, door te gaan reizen in Oost-Europa, en dan hoop ik in februari aan de Hogere Hotelschool in Den Haag te mogen starten”. Dat was mijn antwoord toen.

Het is augustus 2009; ik heb zojuist mijn 21e verjaardag gevierd als ik een week later gebeld word door de Stenden University in Leeuwarden, die ook een Hoge Hotelmanagement opleiding aanbiedt, of ik nog langs wil komen voor een intake gesprek. Shit, even denk je na; maar, ik wil reizen, en hopen dat ik in februari aan de Haagsche mag beginnen! Je andere gedachte zegt; maar vriend, wat wil je dan.. een tijd niets doen, af en toe werken en er achter komen dat je helemaal niet aangenomen word in Den Haag? Met een onderbuik gevoel vraag ik het vrouwtje dan ook; ja hoor, wanneer mag ik komen?
Het gesprek loopt goed en ik word aangenomen, terwijl het studiejaar 3 dagen later al zal beginnen. Nu, het is november 2009, heeft mijn eerste gevoel gewonnen; ik heb besloten te gaan stoppen met deze opleiding, ik ga weer thuis wonen, werk zoeken en aanmelden voor een opleiding ‘interieurdesign’. En dat reizen? Die mogelijkheid wil ik zeker nog een keer aanpakken, maar niet nu.

Mijn leven hoort nu dus super te gaan, mijn ouders houden van me, ik stop met een opleiding waar ik niet achter gestaan heb, ik mag doen wat ik wil, ik heb geen geldzorgen, ben gezond (hoewel ik tijdens het schrijven van dit blog een klein griepje heb) en heb geweldige vrienden! Toch vreet er iets aan me, wat ik niet kan omschrijven. Heet dit nou een herfstdip?

Al een tijdje zit ik met mijzelf te dubben over levenswijzen etc. Ik heb weinig interesses behalve mijn werk (wat ik met veel plezier doe) en school (wat ik doe, om verder te kunnen in mijn werk). Ik probeer mijzelf meer te interesseren in geloven en levenswijzen. Ik heb mij altijd aangetrokken gevoeld tot het Boeddhisme, of in ieder geval; Boedha. Terwijl het mij helemaal niet duidelijk is wat hun overtuigingen en wijzen zijn. (ik lees ze op het net uiteraard,maar weet ze niet uit mijn hoofd) Heb zelf twee beeldjes, beide gekregen, en een groot schilderij op mijn kamer maar misschien meer om het hippe erachter. Kabbala leek mij ook leuk, maar meer allemaal om het bandje waardoor je jezelf rust geeft, want dat zoek ik uiteraard; rust in mijzelf. Vanmiddag las ik het tijdschrift ”Happinez” en het was echt heel interessant. Ik ben wel een beetje goed gelovig in bijwerkingen van kaarsen, kettingen , armbandjes enz. enz. Tijd dus om voor mijzelf uit te zoeken wat ik precies wil. Ik heb de spirituele test gedaan, en dit kwam eruit;

Het nieuwsgierige en onderzoekende type;
Jij hebt behoefte aan inspiratie en zoekt nieuwe wegen. Mogelijk heb je ook een gebeurtenis (je kunt bijvoorbeeld denken aan: ziekte, verandering van baan of verlies van een dierbare) meegemaakt die ertoe heeft geleid dat je vraagtekens zet bij wat tot dan toe vanzelfsprekend was in je leven. Dit kan wat wiebelig of chaotisch aanvoelen af en toe, maar je leven is tenminste niet saai. Je ontdekt dat mensen positief kunnen reageren op wat je van jezelf naar buiten brengt.

Suggestie;
Moet je niets meer hebben van oude denkbeelden of geloof, gooi dan niet ook het kind met het badwater weg. Onderzoek alles en behoudt het goede! Na een tijdje van veelproeverij vind je vanzelf een nieuwe richting (activiteiten, contacten, ideeën) die beter bij je past. Ruimte voor ontspanning op z’n tijd zal je goed doen.

- Deze test geeft eigenlijk heel goed weer wat ook klopt. Ik heb behoefte aan nieuwe wegen en inspiraties. En zet vraagtekens bij het leven in het algemeen. Meer ontspanning is lekker, maar ben persoonlijk nog een té workaholic om nou te gaan mediteren i.p.v. te werken!
Ga nog even goed rond surfen, en de nodige informatie verzamelen. dan horen jullie binnekort van mij welke richting het op gaat!

of heeft iemand toevallig suggesties?, ik hoor het graag!